ျမွားနတ္ေမာင္
ျမွားနတ္ေမာင္ (အခ်စ္ႏွင့္ ခံစားမႈသီးသန္႔) ဖိုရမ္အား လာေရာက္လည္ပတ္ေပးတဲ့အတြက္
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ဖိုရမ္တြင္း၀င္ေရာက္လိုပါက log in ကို click ႏွိပ္ေပးျခင္းျဖင့္လည္းေကာင္း၊ အသင္းသားအျဖစ္ မွတ္ပံုတင္လုိပါက Register ကို click ႏွိပ္ျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ဧည့္သည္ေတာ္အေနျဖင့္ အသံုးျပဳလုိပါက Do not display again ကိုႏွိပ္၍ လည္းေကာင္းအသုံးျပဳႏိုင္ပါသည္။
ျမွားနတ္ေမာင္


 
email အသံုးျပဳရန္email အသံုးျပဳရန္  HomeHome  Portal*Portal*  GalleryGallery  RegisterRegister  Log in  email အသံုးျပဳရန္email အသံုးျပဳရန္  
"ႃမႇားနတ္ေမာင္(အခ်စ္ႏွင့္ ခံစားမႈသီးသန႔္) ဖိုရမ္အား လာေရာက္လည္ပတ္ေပးတဲ့ Guest တစ္ေယာက္ ကိုယ္ စိတ္ ႏွလံုး သံုးပါးလံုး ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ပါေစေၾကာင္း ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းေပးပါတယ္ခင္ဗ်ာ။"
Log in
Username:
Password:
Log in automatically: 
:: I forgot my password
ဧည္သည္ေတာ္အတြက္လမ္းညႊန္
ဖိုရမ္စာမ်က္ႏွာမ်ား
ဖိုရမ္ေရးသားခ်က္မ်ားသို႔ ၀င္ရန္




ေရးသားခ်က္အသစ္မ်ား
» နဲနဲေလးေတြးရေအာင္ .....
2nd August 2013, 10:23 pm by

» မင္းအတြက္....
2nd August 2013, 10:15 pm by

» ကၽြန္မကေတာ႔
31st July 2013, 11:49 pm by

» အခ်စ္ဟာတစ္ခါတစ္ေလ ပူေလာင္တတ္လား?
25th May 2013, 4:44 pm by

» အခ်စ္ကိုခံစားဖူးသူေတြအတြက္..
25th May 2013, 4:36 pm by

» စရုိက္မ်ားတဲ့ ဘဝစာမ်က္ႏွာ
23rd December 2012, 1:20 am by

» ရွားေတာ့မယ္ထင္ပါရဲ့
30th July 2012, 12:28 am by

» အခ်စ္ဆိုတာ
27th May 2012, 4:41 pm by

» သူငယ္ခ်င္းအားလံုးဘဲ မဂၤလာပါ
27th May 2012, 3:44 pm by


 

ေတာင္းပန္ပါတယ္...သမီးရယ္

View previous topic View next topic Go down 
Author Message
ဘာကိုမွမသိခ်င္သူ
နားလည္စအရြယ္
နားလည္စအရြယ္


လိင္(က်ား/မ) : Female Cancer ေရးသားခ်က္ေပါင္း : 23
ရမွတ္ေပါင္းမွာ : 69
ေရးသားခ်က္ သေဘာက်ခံရမႈ : 0
ဖိုရမ္ ျပိဳင္ပြဲမ်ားမွ ဆုရရွိမႈမ်ား :
မွတ္ပံုတင္သည့္ေန႔ : 2011-08-18
အသက္ : 30
တည္ေနရာ : Yangon
အလုပ္အကိုင္/၀ါသနာ : writting & Internet

PostSubject: ေတာင္းပန္ပါတယ္...သမီးရယ္   18th August 2011, 10:55 am

“အေမ သမီး မလုပ္ခ်င္ဘူး အေမရယ္….အေဖ့ကို ရိုးရိုးသားသားေျပာျပီး ေဈးဖိုးပိုေတာင္းလိုက္ပါ့လား”

“မရလို႕ေပါ့ေအ…ငါးေထာင္ထဲပါေအ..ညည္းအေဖက သူ႕ပိုက္ဆံအိတ္ကို သတ္သတ္မွတ္မွတ္ေရတြက္မထားပါဘူး..ဒီတစ္ခါတည္းပါေအ..အေရးၾကီးေနလို႕မို႕ပါ”

“မိသြားရင္ သမီးကို အေဖက ရိုက္မွာ…အေဖအရိုက္ၾကမ္းတာလည္း သိရဲ႕သားနဲ႕”

“မိသြားရင္ ငါေျပာေပးမယ္ေအ..ဒီတစ္ခါတည္းပါဆိုကာမွပဲ”

“ဟင္း….” သက္ျပင္းခ်မိရင္း

“ဒီတစ္ခါတည္းေနာ္အေမ ”…ဟုေသခ်ာေအာင္ေမးမိျပန္ပါသည္။။

“ေအးပါေအ..ဒီတစ္ခါတည္း..ဒီတစ္ခါတည္း”

အေဖက အိပ္ေနသည္။ အေမကေတာ့ အိပ္ခ်င္ဟန္ေဆာင္လို႕။ သူမ၏ လက္ေခ်ာင္းေသးေသးေလးကို အေဖ့ေခါင္းအံုးေအာက္ထဲ အသာအယာသြင္းကာ ပိုက္ဆံအိတ္ကို ရွာလိုက္သည္။ ေတြ႕ပါျပီ။ ပိုက္ဆံအိတ္ဇစ္ကို အသာအယာဆြဲကာ အုပ္ေလးမ်ားထဲက ဟိုတစ္အုပ္ တစ္ရြက္၊ ဒီတစ္အုပ္တစ္ရြက္ ဆြဲလိုက္သည္။ ျပီး ျပန္ထုတ္ၾကည့္လိုက္၏။ ငါးေထာင္ျပည့္ျပီ။ ဇစ္ကို အသာဆြဲပိတ္ကာ ပိုက္ဆံအိတ္ကို အေဖ့ေခါင္းအံုးေအာက္ ျပန္သြင္းေပးလိုက္သည္။ အေဖကေတာ့ မသိ။ တခူးခူးႏွင့္ အိပ္ေပ်ာ္လို႕။

“ေတာ္လိုက္တာဟယ္ ညည္းအေဖမသိေအာင္ ယူတတ္သားပဲ”

စာရိတၱတို႕ကို ခ်ိဳးေဖာက္ျပီး ရလာသည့္ ခ်ီးက်ဴးမႈ။ သို႕ေသာ္ ခ်ီးက်ဴးခဲေသာ အေမ၏ စကား။ သူမ ဝမ္းနည္းရမွာလား။ ဝမ္းသာရမွာလား။ မသိ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ တစ္ခါတည္းပါ။ ဒီတစ္ခါတည္းပါ။ သူမ၏ တင္းက်ပ္ေနသည့္ စိတ္တို႕ ကို ဒီတစ္ခါတည္းပါေလ ဟူေသာ အေတြးႏွင့္ ေျဖေလ်ာ့လိုက္သည္။

သို႕ေသာ္…..ေနာက္ထပ္ေနာက္ထပ္ အေခါက္ေပါင္းမ်ားစြာ…..။ အေမ့ တီးတိတုိးေတာင္းဆိုမႈ။ လုပ္မေပးႏိုင္ဘူး ဟု ျပတ္ျပတ္သားသား မျငင္းဆန္ႏိုင္မႈတို႕ထဲ စာရိတၱကို သူမ အခါခါ ခ်ိဳးေဖာက္ခဲ့မိသည္။ တစ္ခါတရံ သူမအတြက္ပင္ ပိုယူမိသည့္ အခါမ်ိဳးရွိလာ၏။ ပ်က္ယြင္းလာေသာ ကိုယ္က်င့္တရား၊ ေက်ာင္းခန္းထဲဝယ္ ပိုက္ဆံသုံးႏိုင္သူ ေက်ာင္းသူတစ္ဦးအျဖစ္ကို မက္ေမာမႈ ထိုအရာတို႕ကို သူမ မထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ေတာ့။

…………………………….

သြားျပီ။ အေဖသိသြားျပီ။ အေဖ့ေရွ႕ဝယ္ လက္ေလးပိုက္လို႕ ဘယ္လိုျငင္းျငင္း ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဝန္ခံလိုက္ရျပီ။ အျပစ္ေပးရန္အတြက္ စက္ဘီးဘရိတ္ၾကိဳးကို ခပ္ဆဆ ခ်ိန္ေနေသာ အေဖ့ေရွ႕ဝယ္ လက္ေလးပိုက္ရင္း အေမ့ထံ အားကိုးတၾကီးၾကည့္မိေတာ့ ….အေမ့မ်က္လံုးမ်ားက တီးတိုးေတာင္းဆိုေနဟန္ႏွင့္။

အေမယူခိုင္းတဲ့အေၾကာင္း မေျပာရဘူးလား။ မေျပာရဘူးတဲ့လား။အေမ တာဝန္ယူမယ္ဆို။ အေဖသိသြားရင္ အေမ ေျပာေပးမယ္ဆို။

အေမ တတ္ႏိုင္တာ ဒါပဲလား။ ဒါပဲလား အေမရယ္။ အျဖဴစင္ဆံုး စာရြက္တစ္ရြက္ကို အေရာင္စြန္းထင္းေစခဲံျပီးမွ တာဝန္မယူႏိုင္ဘူးတဲ့လား။ ရပါတယ္။ သမီး တာဝန္ခံလိုက္ပါ့မယ္။ အျပစ္ေပးခံလိုက္ပါ့မယ္။ ေနာက္ေနာင္ အေမ့အေပၚ မယံုမၾကည္မ်ားျဖစ္ခဲ့ရင္ သမီးကို အျပစ္မတင္နဲ႕အေမ။ အေမ့စကားကို မယံုၾကည္မႈမ်ားရွိခဲ့ရင္ အျပစ္မတင္ပါနဲ႕။း အေမ ေပးခဲ့တဲ့ ဒဏ္ရာပါ။ အေမ သင္ေပးတဲ့ ပညာရပ္ပါ။အေမ့ေျပာစကားကို ဘယ္ေတာ့မွ မယံုနဲ႕..လို႕ အေမကိုယ္တိုင္သင္ေပးခဲ့တာပါ။ မ်က္ရည္စတို႕ က်ဆင္းလာသည္မွာ အရိုက္ခံရမွာ ေၾကာက္၍ပဲလား။ အေမ့ ဥပကၡာကို ဝမ္းနည္းမိ၍ပဲလား။

“ရႊမ္း..ရႊမ္း…ရႊမ္း”

ေျခသလံုးသားကို ထိမွန္တာလား။ ဝ ဲဖက္ရင္အံုကို ထိမွန္ေနတာလား။ ေျခသလံုးက အရိႈးရာက ဝဲဖက္ရင္အံုက နာက်င္ေနသေလာက္ မနာမိ။ ဝဲဖက္ရင္အံုရဲ႕ တစ္စိမ့္စိမ့္ ေအာင့္ေနမႈရယ္၊ ဘယ္ကမွန္းမသိ ေလေပြပူတစ္ခု တိုက္ခက္ေနသလို ခံစားေနရမႈရယ္ အဲဒီ ဒဏ္ရာေတြက ပိုဆိုးေနသည္။ ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ ေဆးလိမ္းလို႕လည္းမရႏွင့္။ အေဖႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္း ဆိုင္ဖို႕ကို မေၾကာက္ရြ႔မိခဲ့။ အေမႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ဖို႕ကိုသာ ေၾကာက္ရြံေနမိသည္ေလ။ အရိုက္ခံရျပီးကတည္းက ေစာင္ေခါင္းျမီးျခံဳကာ အိပ္လိုက္ေတာ့သည္။

…………………………………………………………………………

ဦးေဇာ္ အိပ္ေနေသာ သမီးငယ္ကို လွမ္းၾကည့္မိရင္း သက္ျပင္းခ်လိုက္မိသည္။ ရိုက္သာရိုက္ရသည္။ စိတ္မေကာင္း။ ဒါ ဘယ္သူ႕ေၾကာင့္လဲ ဆိုတာကိုလည္း သူသိသည္။ သမီးငယ္မွာ ဒီလိုခိုးယူတတ္တဲ့အက်င့္မရွိ။ တစ္ေယာက္ေယာက္က သင္းေပးျခင္း။ သမီးငယ္ကို ဒီလို လုပ္ေဆာင္ဖို႕ရာ တြန္းအားေပးႏိုင္သူမွာ သူ႕မိန္းမတစ္ေယာက္သာရွိသည္။ ခက္တာက သမီးငယ္က အရိုက္ခံရတာေတာင္ သူ႕အေမနာမည္မေျပာေတာ့ သူ႕မိန္းမသူ ေျပာဖို႕ရာကလည္း ခက္ေနျပန္ပါသည္။ အဲဒီလိုမေျပာတဲ့ သမီးငယ္ရဲ႕ စိတ္ဓါတ္ေလးကိုလည္း ခ်စ္မိျပန္ပါသည္။

အျပစ္မေပး၍ မျဖစ္ေသာေၾကာင့္သာ ေပးလိုက္ရသည္။ တစ္ကယ္ကို စိတ္ထဲဝယ္ မေကာင္း။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီလိုအျပစ္ေပးျခင္းေၾကာင့္ သမီးငယ္ေလး၏ စာရိတၱမ႑ိင္ေလးျပန္လည္ ထူေထာင္ႏိုင္သြားမည္ ဟု သူယံုၾကည္သလို ဘယ္ေသာအခါမွ ပ်က္စီးျခင္းမရွိေတာ့ဟုလည္း ယံုၾကည္ထားမိျပန္ပါသည္ေလ။

သမီးငယ္စိတ္ထဲ မေအျဖစ္သူကို ျငိဳျငင္သြားမလား။ ကေလးတို႕သဘာဝ ခဏေတာ့မွတ္ထားႏိုင္ပါသည္။ သိပ္မၾကာခင္ မေအကိုခ်စ္ေသာ သမီးငယ္ေလးအေနျဖင့္ ေမ့သြားပါလိမ့္မည္။

ေဟာ..အအိပ္ၾကမ္းေသာ သမီးငယ္ ေစာင္ကို ေျခႏွင့္ ကန္ခ်လိုက္သည္။ ေစာင္ကိုအသာျပန္ျခံဳေပးရင္း ေတြးမိသည္ကေတာ့ မိန္းမျဖစ္သူကို ေဈးဖိုးတိုးေပးရမည္ရယ္လို။ ႏို႕မို႕ သူ႕သမီးငယ္ေလးကို ေနာက္တစ္ေခါက္ အျပစ္ေပးစရာ အေၾကာင္းရင္း ေပၚလာမွာ စိုးလွပါသည္ေလ။

………………………………

ျခင္ေဆးေခြကို ထြန္းညွိရင္း သမီးျဖစ္သူကို ၾကည့္မိေတာ့မႏိုးေသး။ ဒီကေလးက အအိပ္မက္သည္ေလ။

ကေလးလို႕သာ ဆိုရတာ အသက္က ဆယ့္သံုးႏွစ္ဆိုေတာ့ အတန္အသင့္ေတာ့ နားလည္တတ္သည့္အရြယ္ေရာက္ေနေခ်ျပီ။ မေန႕က ဖေအျဖစ္သူကိုမ်ားေျပာေလမလားရယ္လို႕ သူမမွာ ေၾကာက္လိုက္ရတာ။ ေျပာခဲ့လွ်င္ သူမေယာက်ၤားျဖစ္သူက အရိုက္ၾကမ္းသည္ရယ္။ မေျပာသည့္အတြက္လည္း ေက်းဇူးတင္သလို သမီးေျခသလံုးသားေလးက အရိႈးရာေတြ ေတြ႕မိျပန္ေတာ့လည္း စိတ္မေကာင္း။

သူမကို စိတ္ခုေနမွာေတာ့ေသခ်ာပါသည္ေလ။ မေန႕က အရိုက္ခံေနေသာ သမီး၏ မ်က္လံုးေလးထဲဝယ္ စိတ္နာျခင္းတို႕ ေတြ႕ရသည္ေလ။ “သမီးရယ္ ေနာက္ေနာင္ အေမ ဘယ္ေတာ့မွ မခိုင္းေတာ့ဘူးေနာ္”..ဟု စိတ္ထဲက ေျပာရင္းသမီးငယ္ကိုၾကည့္မိျပန္ေတာ့ အနည္းငယ္ လူးလြန္႕ေနသည္ေလ။ ဒါဆို အိပ္ယာက ႏိုးျပီ။ သူမရွိေနေသး၍သာ မထျခင္း။ သူမ ျပံဳးလိုက္မိရင္း ေဈးသို႕သြားရန္ ျခင္းေတာင္းဆြဲထြက္ခဲ့သည္ေလ….။

ယခင္ သူမေယာက်ၤားေပးတဲ့ ေဈးဖိုးက မစို႕မပို႕။ မည္သည့္နည္းႏွင့္မွ် စားမေလာက္။ အသားမပါလွ်င္လည္း မစားႏိုင္။ ဒီလိုနည္းႏွင့္ သူမ ႏွစ္လံုးထိုးကာ ကံစမ္းသည့္ထဲ ေရာက္သြားသည္ေလ။ အေၾကြးေတြ တျဖည္းျဖည္းႏွင့္မ်ားလာသည္ကို ေယာက်ၤားျဖစ္သူသိမွာစိုးသျဖင့္ တက္ႏိုင္သေလာက္ဆပ္ခဲ့သည္။ သူမေယာက်ၤားက ကုမၸဏီတစ္ခု၏ အေရာင္းစာေရး။ တစ္လလွ်င္ ေအာက္ဆိုဒ္ေလးပါမွ လစာက တစ္သိန္းခြဲသာရသည္ေလ။ သို႕ေသာ္ ပိုက္ဆံကို သူမကိုမေပး။ သူ႕အိတ္တြင္သာထား၍ တစ္ေန႕ေဈးဖိုး ၁၅၀၀ သာ။

၁၅၀၀ ႏွင့္ မေလာက္ေကာင္းလားဆိုေတာ့ သူမမွာလည္း လိုခ်င္သည့္အရာ၊ ဝယ္ခ်င္သည့္အရာတို႕ ရွိသည္ေလ။ ေဈးမွာခ်ေရာင္းေသာ အဝတ္အစားထဲက ၾကိဳက္တာေတြလွ်င္ ယူခ်င္သည္. ဝယ္ခ်င္သည္ေလ။ဒီေတာ့ အိမ္ေဘးက အေဒၚၾကီးဆြယ္ရာ အလြယ္တကူႏွင့္ လိုက္ပါမိရင္း ႏွစ္လံုး၊ သံုးလံုးဆိုေသာ ပင္လယ္ထဲ လက္ပစ္ကူးခဲ့မိသည္ေပါ့။

ခုေတာ့ခုေတ့ာ…သူမ မိုက္ခဲ့သမွ် သူမသမီးငယ္ေလးက အျပစ္ခံေပးရွာသည္. ဖေအျဖစ္သူကို ဖြင့္မေျပာပဲ ၾကိတ္မိွတ္ အရိုက္ခံရွာ၏။ ေတာ္ပါေသးသည္ ။ ဒီေန႕ကစျပီး ေယာက်ၤားျဖစ္သူက ေဈးဖိုး ၂၅၀၀ ေပးမည္တဲ့။ အေၾကြးလက္က်န္ေလးကို ဆပ္ရင္း ေလာင္းကစားမလုပ္ေတာ့…ဟုေတြးရင္း။ ေနာက္တစ္ခါလည္း သမီးငယ္ေလးကို ဒီလိုထပ္ခိုင္းရဦးမည္ဆိုလွ်င္ သူမထက္ မိုက္မဲတဲ့ မိခင္ ရွိမွာ မဟုတ္ေတာ့။ သမီးငယ္ေလးလည္း စိတ္နာသြားမည္မွာ ေသခ်ာသည္ေလ။

“မေအးေရ ဒီေန႕ေကာ..ဘာထိုးဦးမလဲ…..၂ ေကာင္းတယ္ေနာ့”

“ေတာ္ပါျပီရွင္”..ဟုေျဖရင္း အိမ္အျပန္လမ္းသို႕။ သို႕ေသာ္ ေျခလွမ္းတို႕က ေနာက္လွည့္ခ်င္ေနသလိုလို…။

……………………………………………………………..

“အေမ့ ဗိုက္ဆာတယ္…”

ေျပာခ်င္သလိုလို မေျပာခ်င္သလိုလိုႏွင့္ အနားလာရပ္ကာေျပာေသာသမီးကိုၾကည့္ရင္း မေအး ျပံဳးလိုက္မိျပီ။ ဒီေန႕ သမီးစိတ္ၾကိဳက္ေတြခ်ည္း။ ၾကက္သည္းျမစ္ေၾကာ္၊ ခ်ဥ္ေပါင္ဟင္း၊ ငရုတ္သီးေထာင္း။ ကဲ စိတ္ၾကိဳက္ ထမင္းပြဲေလးျပင္ထားျပီးျပီေလ။

ထမင္းအုပ္ေဆာင္းေလးဖြင့္လိုက္ေတာ့ ၾကက္သည္းျမစ္အရမ္းၾကိဳက္တဲ့ သမီးမ်က္လံုးေလး ဝင္းလက္သြားတာကိုၾကည့္ရင္း…စိတ္ထဲကေတာ့ “အေမ ေတာင္းပန္ပါတယ္ သမီးရယ္” လို႕။

။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။

ဘာကိုမွမသိခ်င္သူ

14 August 2011
.....................................................................................
မတင္တတ္လို႕ ဒီေနရာမွာပဲ တင္ခဲ့တယ္။ အမွားအယြင္းျဖစ္ခဲ့ရင္ေတာ့ ေတာင္းပန္ပါတယ္။
Back to top Go down
http://www.htayhsu.multiply.com

ေတာင္းပန္ပါတယ္...သမီးရယ္

View previous topic View next topic Back to top 
Page 1 of 1
သတိေပးတားျမစ္ခ်က္
"ပံုကေလးမ်ားသာပါေသာ စာေၾကာင္းေရးသားျခင္းႏွင့္ forum ႏွင့္ topic အတြက္ အဓိပၸါယ္မရွိေသာ စာသားမ်ား ေရးသားျခင္းကို ခြင့္မျပဳပါ။"

Permissions in this forum: You cannot reply to topics in this forum
ျမွားနတ္ေမာင္ :: အခ်စ္ႏွင့္ ရသစာေပမ်ား(ကဗ်ာ၊ ၀တၳဳ၊ ေဆာင္းပါး၊ ဟာသ၊ ဒႆန) :: ၀တၳဳ :: ကိုယ္တိုင္ေရး ၀တၳဳမ်ား။ -
Create free forum | © phpBB | Free forum support | Contact | Report an abuse | Forumotion